Rozwój osobisty człowieka – odc. 2


Empowerment Coaching Kraków Blog-Rozwoj osobisty czlowieka 2

Na każdym nowym poziomie rozwoju zaczynasz widzieć to, w czym byłeś zanurzony na poziomie poprzednim. Na pierwszych kilku poziomach rozwoju osobistego to zewnętrzne uwarunkowania popychają cię do przechodzenia na poziomy kolejne, do rozwijania nowych umiejętności i perspektyw.


Rozwój Osobisty - przesuwanie się z poziomu podmiotu na poziom obserwowanego przedmiotu

Z kolei na poziomach wyższych to ty, na skutek własnej decyzji możesz przesuwać się na kolejny poziom przyjmując perspektywę świadka-obserwującego, stając jak gdyby obok siebie  i przyglądając się sobie z ciekawością.  Nie można być równocześnie świadkiem danego aspektu i być zanurzonym w aspekcie, który się obserwuje. Obserwowanie stwarza świadomość tego w czym było się zanurzonym.


Nazwijmy to w czym jesteś zanurzony podmiotem (to, czym jesteś), a to czego stałeś się świadomym (na skutek nowej perspektywy) – przedmiotem (to, co teraz masz). Dzieci na określonym poziomie swojego rozwoju są całkowicie zanurzone w swoich uczuciach – one są swoimi uczuciami i w bardzo niewielkim stopniu, jeśli w ogóle, są w stanie te uczucia kontrolować. Na poźniejszym etapie rozwoju uczucia przesuwają się z podmiotu do przedmiotu – dziecko teraz posiada uczucia (i posiada też wiekszą nad nimi kontrolę).


Po dokonaniu się tego przesunięcia, dziecko jest świadome swoich uczuć w sposób…który nie był możliwy w czasie, kiedy było w tych uczuciach zanurzone. 


Rozwój zatem jest w swej istocie nieustannym przesuwaniem tego kim i czym jesteś z poziomu podmiotu (tego, czym jesteś) na poziom przedmiotu (tego, czego jesteś świadom i wobec tego, co posiadasz).


Niemowlę jest zanurzone w swoich ruchach ciała i wrażeniach dotykowych. Niemowlę jest swym ciałem i wrażeniami dotykowymi. Na tym etapie wszystko jest podmiotem, nic nie jest przedmiotem. Otoczenie jest po prostu przedłużeniem niemowlęcia i nie potrafi ono dokonać rozróżnienia pomiędzy sobą i światem.


Na pewnym etapie dziecko zaczyna rozróżniać siebie od innych. Po dokonaniu się tego przesunięcia nie jest już zanurzone w swoim ciele, w swoich wrażeniach dotykowych. Dziecko zaczyna być świadome ich posiadania. Równocześnie jednak jest zanurzone w czymś nowym – impulsach i percepcjach, nowym podmiocie.


W kolejnym kroku, w wieku ok. 5-7 lat, ma miejsce kolejne przesunięcie. Impulsy i wrażenia zaczynają być tym, co dziecko posiada. Podmiot staje się przedmiotem. Równocześnie pojawia się nowy aspekt podmiotu – potrzeby, zainteresowania i życzenia. “Ja” posiada teraz wrażenia, impulsy (wraz z wrażeniami dotykowymi z pierwszego etapu) i “Ja” równocześnie...jest potrzebami, zainteresowaniami i życzeniami.


W okolicy lat 12 potrzeby, zainteresowania i życzenia stają się przedmiotem podczas gdy aspekt podmiotu pojawia się w relacjach interpersonalnych i rolach grupowych.  Na tym etapie zaznacza się koniec rozwoju egocentrycznego i zaczyna się okres rozwoju grupowego.  Dziecko jest teraz zanurzone w swoich rolach w ramach grupy, we wzajemnych relacjach jednen-na-jeden, w relacjach koleżeńskich (tych, które wyrażają się jako wspólnie przeżywane uczucia i doświadczenia).  Na tym etapie dziecko uczy się jak spełniać role w grupe i działać nie tylko z korzyścią dla siebie…ale również dla całej grupy.


Na piątym etapie role grupowe znów przesuwają się do aspektu przedmiotu, a na pierwszy plan wybija się idywidualna i osobista tożsamość – niezależna od grupy. To początek prawdziwej tożsamości, prawdziwej oddzielnej osoby.