Holistyczne podejście do człowieka: ciało, umysł, serce i dusza w jednym
- Ryszard Skarbek
- 7 dni temu
- 8 minut(y) czytania
Zaktualizowano: 6 dni temu
Holistyczne podejście do człowieka zakłada, że człowiek jest zintegrowanym systemem: ciało + umysł + emocje (serce) + wymiar duchowy. Każdy z tych elementów wpływa na pozostałe, dlatego rozwój człowieka wymaga pracy na wszystkich poziomach jednocześnie – biologicznym, psychologicznym, społecznym i egzystencjalnym.
Czy człowieka da się zrozumieć, patrząc tylko przez pryzmat biologii? Albo wyłącznie psychologii?
Współczesna nauka coraz częściej pokazuje, że redukcjonistyczne podejście przestaje działać.
Człowiek to system.
System dynamiczny.
System wielowymiarowy.
Właśnie dlatego powstaje holistyczne podejście, które łączy:
Ten artykuł spina wszystkie te obszary w jeden model.
Czym jest holistyczne podejście?
Holistyczne podejście oznacza patrzenie na człowieka jako całość, a nie zbiór oddzielnych części.
Nie chodzi tylko o zdrowie fizyczne czy psychiczne.
Chodzi o integrację:
ciała (biologia),
umysłu (myślenie),
emocji (relacje, doświadczenia),
tożsamości i sensu (duchowość).
To podejście ma silne podstawy zarówno w:
nowoczesnej nauce,
jak i starożytnych systemach filozoficznych.
Ciało: biologiczna baza człowieka.
Żyjemy w świecie, który z jednej strony serwuje nam coraz bardziej zanieczyszczone środowisko, a z drugiej coraz więcej stresu. Industrializacja i napędzanie konsumpcjonizmu sprawiają, że coraz trudniej jest znaleźć żywność dobrej jakości.
Śpimy coraz gorzej, coraz mniej odpoczywamy, a coraz więcej ... pracujemy. Popularność pracy zdalnej powoduje, że ... zażywamy coraz mniej ruchu.
To wszystko uderza w nasze ciało. A to z kolei wpływa na nasze ogólne samopoczucie, kondycję układu odpornościowego i innych kluczowych systemów naszego ciała.
Smutnym paradoksem jest to, że coraz bardziej dbamy o wygląd zewnętrzny - ale w cale nie idzie w parze z ze zdrowym trybem życia.
A przecież nasze ciało to niezwykle skomplikowany pojazd, w którym podróżujemy na tym materialnym planie. I trzeba o niego dbać! Póki co, nie mamy możliwości wymienienia go na nowszy model.
Kluczowa teza:
Biologia wpływa na samopoczucie, emocje, decyzje i zachowania.
To oznacza, że:
Rozwój = także fizjologia.
Rozwój osobisty, to także praca z ciałem i odnawianiem energii życiowej.
"[Ludzie] Zawsze myślą na odwrót: Spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają nad utraconym dzieciństwem. Tracą zdrowie, by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze, by odzyskać zdrowie. Z troską myślą o przyszłości, zapominając o chwili obecnej, i w ten sposób nie przeżywają ani teraźniejszości, ani przyszłości. Żyją, jakby nigdy nie chcieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli." - Paulo Coelho, 'Być jak płynąca rzeka'.
Umysł: interpretacja rzeczywistości.
Umysł to potężne ludzkie narzędzie. Dzięki niemu możemy odkrywać prawa rządzące światem, wymyślać wielkie teorie, tworzyć sztukę i rozwiązywać codzienne problemy. To siła napędowa rozwoju ludzkiej cywilizacji.
Ale ze swej natury umysł nie odbiera świata takim, jaki jest.
👉 Umysł interpretuje doznania zmysłowe.
To może prowadzić do:
zniekształceń poznawczych,
utrwalonych przekonań,
schematów nawykowego myślenia,
nieadekwatnego obrazu siebie i fałszywej samooceny,
błędów w decyzjach.
Nadmiernie używany umysł może z kolei prowadzić do overthinkingu, różnorodnych syndromów (np. Syndromu Oszusta lub Wypalenia Zawodowego) oraz odcięcia się od ciała i swoich uczuć.
Pozostawanie tylko w przestrzeni umysłu jest pułapką na drodze rozwoju osobistego. Nasza prawda znajduje się w naszych uczuciach. Ciało nie potrafi kłamać. Umysł potrafi zracjonalizować konflikty wewnętrze poprzez redukcję tzw. dysonansu poznawczego. Ale to ślepy zaułek.
Wniosek:
należy mądrze używać umysłu jako sprawnego narzędzia. Ale skupienie się tylko na nim może zaprowadzić nas na manowce i ograbić z tak ważnej części bycia człowiekiem, jaką są uczucia i zablokować nasz rozwój.
Dziś myślimy zbyt wiele, a czujemy zbyt mało.
Serce: emocje i relacje.
Serce w modelu holistycznym to:
emocje,
pragnienia,
relacje,
empatia,
samotność vs więź.
Od czasu pandemii COVID-19 rośnie globalne poczucie samotności jednostki. Zwiększa się ilość przypadków depresji i stanów lękowych. Coraz większa liczba ludzi nie potrafi nawet nazwać swoich uczuć, a co dopiero je rozpoznawać i samo-regulować.
Dlatego coraz większego znaczenia nabiera inteligencja emocjonalna i empatia. Również najnowsze trendy w rozwoju przywództwo kładą na nie oraz większy nacisk.
Ale to wciąż obszar ignorowany w biznesie.
A jednocześnie: to on buduje jakość życia i jest źródłem silnego zaangażowania w pracy.
Wstyd pochodzi spoza nas – z przesłań i oczekiwań naszej kultury. To, co pochodzi z naszego wnętrza, to bardzo ludzka potrzeba przynależności i nawiązywania relacji. - Brene Brown
Duchowość: tożsamość, sens i kierunek.
Duchowość niekoniecznie musi oznaczać przynależność do jakiejś religii. To fundamentalna wiara, że człowiek jest czymś więcej, niż ciało, umysł i serce. Lub przekonanie, że istnieje Siła Wyższa, która jest czymś większym niż poszczególne jednostki.
To może być również przekonanie, że wszystko w naszym świecie jest ze sobą połączone, a każdy człowiek jest częścią większej całości, tak jak każda komórka jest częścią ciała człowieka.
Sfera duchowości to pytania o tożsamość człowieka i sens istnienia:
Kim jestem?
Jaki jest sens życia?
Co będzie po śmierci?
Czy istnieje przeznaczenie?
Co to znaczy mieć wolną wolę?
Jaki mam wpływ na swoje życie?
I zgodnie z holistyczną koncepcją, również ta sfera nie może być oddzielona od pozostałych. W szczególności nie może negować otaczającej nas rzeczywistości i w efekcie stanowić swego rodzaju ucieczki.
Kluczowe rozróżnienie:
✔ duchowość = głębsze i pełniejsze zrozumienie życia,
❌ duchowy eskapizm = unikanie rzeczywistości i ucieczka w iluzję.
Nauka vs duchowość – konflikt czy wzajemne dopełnianie się?
Jeszcze do niedawna (mniej więcej do połowy XX wielu) nauka i duchowość podążały osobnymi ścieżkami. Naukowcy odrzucali założenia różnych systemów wierzeń, jako rzeczy, których nie można zbadać i udowodnić.
Ale najnowsze odkrycia nauki spowodowały zbliżenie się tych dwóch, na pozór odległych, sfer.
Stary model:
Nauka ≠ Duchowość.
Nowy model:
Nauka + Duchowość = Pełniejsze zrozumienie praw rządzących Wszechświatem.
Neuro-chemiczka Candace Pert, profesor z National Institute of Mental Health ujmuje to takimi słowami:
“Trwa rewolucja. Kiedyś istniały dwa systemy wiedzy: nauki ścisłe – chemia, fizyka, biofizyka – z jednej strony, a z drugiej – system wiedzy obejmujący etologię, psychologię i psychiatrię. A teraz jest tak, jakby błyskawica połączyła te dwie rzeczy. To wszystko to neuronauka jednego systemu … Obecna era w neuronauce jest porównywalna z czasem, kiedy Luis Pasteur po raz pierwszy odkrył, że zarazki powodują choroby.”
Co więcej, wielu naukowców w wyniku swoich odkryć przeżywało niezwykłe zdumienie harmonią i pięknem odkrytych praw. A pod koniec swojego życia kończyło konkluzją mówiącą o istnieniu Siły Wyższej. Należą do nich zarówno psychologowie (np. Carl Gustav Jung czy Abraham Maslow), jak i fizycy, biolodzy, neurolodzy i matematycy.
Wybrane przykłady zbliżenia nauki i systemów duchowych:
Neuronauka odkrywa istnienie fal mózgowych. Ich najniższe poziomy odpowiadają stanowi medytacji człowieka.
Buddyjska zasada "Śūnyatā" odpowiada pojęciu "pola kwantowego" i ma związek z Zasadą Nieoznaczoności Heisenberga.
Równanie Einsteina E=mc2 to nic innego, jak postrzeganie całej rzeczywistości w kategoriach nieustannie falującej, wzajemnie ze sobą połączonej energii.
Psychiatra David Hawkins odkrywa test na prawdę i kłamstwo oparty o reakcję ludzkiego ciała (Test Kinezjologiczny) oraz tworzy kompleksową Mapę Świadomości.
Biologia odkrywa, że każda forma życia jest fraktalem.
Złota Proporcja (inaczej liczba fi = 1, 618) występuje w bardzo różnych obszarach naszego życia: w matematyce (np. ciąg Fibonacciego lub skala logarytmiczna), w strukturze galaktyk i układów gwiezdnych, w budowie ciała człowieka, w procesie rozwoju roślin i zwierząt, w formowaniu się dużych fal oceanów, kształtach huraganów, czy rozmieszczeniu dopływów w delcie rzeki.
Biofizyk Fritz Albert Popp odkrywa zjawisko promieniowania biofotonów przez rośliny i wszelkie żyjące istoty. To staje się podstawą do badania jakości żywności.
Naukowcy potwierdzają, że modlitwa człowieka jest transmisją fal, które mogą się pojawić w dowolnym miejscu przestrzeni ze skutkiem natychmiastowym.
Wniosek:
Nie jesteśmy oddzieleni od świata - jesteśmy jego częścią.
To jest fundament myślenia holistycznego.
Dlaczego integracja to prawdziwy rozwój człowieka?
Skuteczny rozwój NIE polega na pracy tylko nad jednym obszarem.
Prawdziwa zmiana = integracja.
Model:
Ciało ↔ Umysł ↔ Emocje ↔ Sens.
Jeśli jeden element nie działa: rozjeżdża się cały system.
Zjawisko fal występuje w wielu różnych kontekstach w całej fizyce, i gdziekolwiek się pojawia, może być opisane z tym samym matematycznym formalizmem. Te same formuły stosowane są do opisania fali świetlnej, drgającej struny gitary, fali dźwiękowej, lub fali wodnej. W fizyce kwantowej używane są do opisu fal związanych z cząstkami (…) Doprowadza to nas do nowego pojęcia jednolitej całości, które zaprzecza idei, jakoby świat dało się rozłożyć na odrębne i niezależnie istniejące części. - Fritjof Copra
Jak wygląda holistyczny rozwój w praktyce?
Jak to zastosować?
Oto 4 poziomy pracy:
Ciało → zdrowie fizyczne, zmysły, odżywianie, oddychanie, ruch, kontakt z Naturą, odpoczynek, sen, uwalnianie stresu i napięcia z ciała.
Umysł → zdrowie mentalne, samopoznanie, samoświadomość, charakter, wartości, potrzeby, cele, motywacja, poznawanie świata, zdobywanie wiedzy, role społeczne (partner, rodzic, dziecko, pracownik itp.), inteligencja (różne rodzaje), rozwiązywanie problemów, kreatywność.
Emocje → zdrowie psychiczne, nazywanie, rozpoznawanie, samoregulacja, emocje w ciele, relacje z innymi, stawianie granic, empatia, inteligencja emocjonalna, więź, bliskość, troska.
Sens → tożsamość, purpose (cel nadrzędny), połączenie ze wszystkim, współzależność.
To są fundamenty:
rozwoju osobistego,
mądrego dbania o siebie,
satysfakcjonującego życia,
wnoszenia wkładu do wspólnego dobra,
pozostawienia po sobie wartościowego dziedzictwa,
przywództwa XXI wieku,
nowoczesnego coachingu.
Dlaczego holistica to przyszłość rozwoju?
Bo świat staje się:
bardziej złożony,
mniej przewidywalny,
bardziej wymagający,
tempo zmian bardzo przyśpiesza,
coraz trudniej odróżnić prawdę od fałszu,
nowoczesne technologie redefiniują miejsce człowieka w życiu.
Proste modele przestają działać.
Holistica daje:
spójność,
spokój wewnętrzny wynikający z integracji,
poczucie sprawczości,
sens,
głębię.
Wysiłek włożony w zintegrowany, holistyczny rozwój bardzo upraszcza życie w dzisiejszym coraz bardziej skomplikowanym świecie.
📌 Podsumowanie: Co warto zapamiętać?
Oto najważniejsze wnioski:
Człowiek to system: ciało + umysł + serce + dusza.
Filozofia inspiruje do autorefleksji i myślenia o sensie życia.
Biologia wpływa na zdrowie fizyczne i psychikę.
Nauka i psychologia przynoszą nowe metody samopoznania i rozwoju.
Nauka i duchowość się uzupełniają.
Duchowość bez zakorzenienia w rzeczywistości może być ucieczką.
Rozwój człowieka wymaga integracji.
Przyszłość rozwoju osobistego należy do podejścia holistycznego.
“Szanse na taki Wszechświat jak nasz, wyłaniający się z czegoś takiego jak Wielki Wybuch są nieprzytomnie małe. Myślę, że pojawiają się tu czysto religijne implikacje. Byłoby bardzo trudno wyjaśnić, czemu Wszechświat musiał rozpocząć swoją ewolucję od takiego właśnie stanu, chyba, że był to akt Boga chcącego stworzyć istoty takie, jak my.” - Stephen Hawking
Źródła:
dr Richard Bartlett, "Matryca Energetyczna",
Gregg Braden, "Boska Matryca. Łącząc naukę, cuda i wiarę.",
Gregg Braden, "Człowiek jako projekt. Od ewolucji z przypadku do transformacji z wyboru",
Lynne McTaggart, "Wież",
Ken Wilber," Integralna teoria wszystkiego",
Matt Ridley, "Genom",
dr Bruce Lipton, "Biologia przekonań",
Anthony de Mello, "Przebudzenie",
Pema Chödrön, "Mądrość nieuciekania",
Fritz-Albert Popp, "Biologia światła",
Stephen Hawking, "Krótka historia czasu. Od Wielkiego Wybuchu do czarnych dziur",
Jane Goodall, Gail Hudson, "Mądrość i cuda świata roślin",
Yuval Noah Harari, "Sapiens. Od zwierząt do bogów",
Eckhart Tolle, "Potęga teraźniejszości",
Drunvalo Melchizedek, "Pradawna tajemnica kwiatu życia",
Robert Anton Wilson, "Psychologia kwantowa",
Bill Harris, “Thresholds of the Mind”,
Bruce Rawles, “Geometry Code”,
Fritjof Capra, “Tao Fizyki”,
Johnny Thomson, "Filozofia dla zabieganych",
Donald Robertson, "Myśl jak grecki filozof. Praktykuj koncepcje Sokratesa".
Zobacz inne powiązane artykuły:
Ahimsa - nie przyczyniaj się do cudzego cierpienia
Biologiczna teoria WBE - reguła potęgi 3/4
Niedożywiony mózg może być przyczyną agresywności
Największy organ człowieka - ciekawostki o ludzkiej skórze
Jaką role w rozwoju człowieka ogrywa przypowieść?
Po co nam wartości w życiu?
Jak można się rozwijać poprzez humor?
To też może Cię zainteresować:
Bezpłatne narzędzia rozwojowe do pobrania
O autorze:
Ryszard Skarbek jest certyfikowanym coachem biznesowym, mentorem i doradcą HR. Posiada ponad 30 lat doświadczeń zawodowych. Wśród nich ponad 22 lata to praca w międzynarodowej i wielokulturowej korporacji obecnej na 6 kontynentach świata.
Jako coach i mentor Ryszard pracuje głównie z menadżerami średniego i wyższego szczebla oraz właścicielami firm.
Jego główne specjalizacje to przywództwo XXI wieku, komunikacja interpersonalna, samoświadomość, HR, IT oraz Project Management.
Komentarze