Wyuczona bezradność – dlaczego biedni są jeszcze biedniejsi - odc. 1


Empowerment Coaching Blog-Wyuczona bezradność-Dlaczego biedni są jeszcze biedniejsi 1

Na przełomie XX i XXI wieku opublikowano wyniki interesujących badań na temat, który wiele osób uzna pewnie za ponury fakt dotyczący życia na Ziemi (całego Życia, nie tylko ludzkiego): zasoby płyną do tych, którzy osiągają sukcesy i odpływają od tych, którzy ponoszą porażki.


“Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.”


To prawo stosuje się do kolonii bakterii, do istot ludzkich, i do wszystkiego co jest pomiędzy. I chociaż to prawo natury wydaje się być okrutne w stosunku do jednostki, jeśli spojrzeć z perspektywy całości – stanowi jednak potężny i pozytywny mechanizm przetrwania.


Przyjrzyjmy się więc temu dokładniej i zobaczmy jaki to ma wpływ na możliwość osiągnięcia szczęśliwego, spełnionego życia. I jeżeli właśnie utknąłeś po złej stronie tego prawa natury, zrozumienie działania wyuczonej bezradności może ci pomóc w szybkim odwróceniu tego negatywnego trendu.


Czym jest Prawo Wyuczonej Bezradności

Jednym z najprostszych przykladów działania prawa wyuczonej bezradności są zachowania kolonii bakterii. O dziwo bakterie stosują całkiem wyrafinowane metody komunikacji.  Jednym z nich jest chemiczne przyciąganie lub odrzucanie sygnałów, które są istotne dla kolonii.


Tak długo, jak bakterie przebywają w środowisku obfitującym w pożywienie, mnożą się i powielają jak … hmmm, jak bakterie. Kiedy jednak zasoby się kończą, kolonia wysyła skautów w poszukiwaniu nowych zasobów. Nie wszyscy jednak odnoszą sukces. Jedni lądują na bakteryjnym równoważniku pustyni, podczas gdy inni trafiają do prawdziwej oazy pożywienia. Ci, którzy utknęli na pustyni wysyłają chmiczne sygnały, które brzmią mniej więcej jak “unikaj mnie”. W ten sposób nie marnuje się kolejnych zasobów wysyłanych na ekspedycję po pustyni.


Jeśli wybrani zwiadowcy lądują w oazie pożywienia, zaczynają wysyłać chemiczne sygnały pt. “JEDZENIE!”. W efekcie pozostałe bakterie zaczynają "sprint" w tym kierunku.


Innymi słowy zasoby są wycofywane z obszarów porażki i przegrupowywane do obszarów sukcesu. Tak działa Prawo Wyuczonej Bezradności w praktyce.


Ten sam mechanizm zachodzi we wszystkich żyjących systemach. Ci którzy odnoszą sukcesy, przyciagają kolejne. Ci, którzy przegrywają, przyciągają porażki, a przynajmniej odpychają od siebie pomyślne zasoby. Oczywistą sprawą jest, że chcesz być w grupie zwycięzców, prawda? Jeśli jesteś wśrod zwycięzców, więcej tego, czego potrzebujesz przybliża się do ciebie. 


Przyjrzyjmy się zatem kolejnym kilku przykładom, aby pokazać jak działa to prawo natury.


Wszystkie żyjące systemy mają wbudowany pewien mechanizm autodestrukcji, który sprawia, że zasoby są wycofywane z obszarów porażek i przenoszone do obszarów sukcesów.


Wyuczona Bezradność wśród pawianów - eksperymenty Sapolskiego