top of page

Czym jest Okno Johari? Obszary poza zasięgiem komunikacji

17 mar 2024
11 minut(y) czytania

Zaktualizowano: 1 dzień temu


Czym jest Okno Johari. Test i ćwiczenia

Okno Johari to narzędzie psychologiczne stworzone przez Josepha Lufta i Harringtona Inghama w latach 50. XX wieku. Skutecznie pomaga lepiej poznać siebie, odkryć nieoczywiste aspekty i budować lepsze relacje międzyludzkie. Regularna praca z tym narzędziem przynosi korzyści zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. I może z niego skorzystać każdy - bez względu na wiek, doświadczenie czy rolę zawodową.


W szczególności może być ono bardzo przydatne dla menedżerów i liderów biznesowych. Pomaga budować zdrowy autorytet, inspirować innych, rozwijać zaufanie w zespole, zwiększać zaangażowanie pracowników, poprawiać komunikację w zespole, wspierać rozwój pracowników, a nawet umiejętnie przekazywać bardzo wartościowy feedback.


Jak sądzisz, jak dobrze znasz siebie? A jak bardzo Twój własny obraz siebie różni się od tego, co o Tobie myślą inni? Czy zdarza się, że np. w pracy otrzymujesz feedback, który Cię zdumiewa i pokazuje, jak bardzo percepcja otaczających Cię ludzi dotycząca Twojej osobowości i działań znacząco różni się od Twoich intencji? Jeśli tak, czy chciałbyś zastanowić się, z czego to wynika, i zrobić pierwszy krok w kierunku uzyskania odpowiedzi? 


W tym artykule szczegółowo opiszemy Okno Johari, opowiemy, kto je wymyślił, podamy przykłady jego zastosowania i wyjaśnimy, jak tę cenną metodę lepszego zrozumienia siebie i innych wykorzystać w praktyce. Pokażemy również związek z coachingiem.


Samoświadomość to temat, który często pojawia się na naszym portalu coachingowym. Jest kluczem do satysfakcjonującego życia. W dziedzinie rozwoju osobistego nie ma drogi na skróty, a praca nad sobą wymaga konsekwencji i niestrudzonego wysiłku na rzecz coraz lepszego rozumienia siebie i innych ludzi.


Czym jest okno Johari? Narzędzie samopoznania i komunikacji.

Okno Johari to narzędzie psychologiczne stworzone przez Josepha Lufta i Harringtona Inghama w latach 50. XX wieku (dokładnie w roku 1955). Pomaga zrozumieć dynamikę interakcji międzyludzkich w różnych sytuacjach oraz rozwijać samoświadomość. Dzięki temu możemy ulepszać siebie i swoje relacje. Nazwa "Johari" pochodzi od połączenia imion jego twórców (Joe i Harry).


Każda osoba jest reprezentowana w tym modelu przez okno składające się z czterech części (inaczej mówiąc: każda z nich stanowi jedną szybę). Koncepcja okna opiera się na dwóch wymiarach. Pierwszy z wymiarów to założenie, że każda jednostka posiada aspekty osobowości, które można podzielić na dwie główne kategorie:


  • Pierwsza kategoria to cechy własne, które są jej dobrze znane.

  • Druga to pewne informacje, o których nie zdaje sobie sprawy.


Drugi wymiar dotyczy relacji międzyludzkich i różnicy pomiędzy osobowością danej jednostki a tym, jak jest postrzegana przez innych. W ten sposób powstają dwie kolejne kategorie:


  • Pierwsza kategoria to cechy, które zauważają inni.

  • Druga to informacje, których nie znają.


W ten sposób powstaje diagram składający się z czterech obszarów (czterech szyb okna), a ich nazwy są następujące:

  1. Obszar Otwarty (inaczej zwany Areną).

  2. Obszar Ukryty (Fasada).

  3. Obszar Ślepy (Ślepy Punkt).

  4. Obszar Nieznany (Niepoznane).

Poniższa infografika przedstawia tę koncepcję.


Okno Johari - Przykład


Przyjrzyjmy się teraz każdemu z czterech obszarów i poznajmy ich cechy charakterystyczne. Dobre zrozumienie poszczególnych sfer będzie miało istotne znaczenie dla późniejszej pracy nad samorozwojem.

Obszar Otwarty (Arena): „Ja wiem, inni wiedzą”.

To przestrzeń, w której jesteśmy świadomi samych siebie, a nasze cechy są znane zarówno nam samym, jak i innym. Obejmuje to nasze cechy osobowości, wartości, przekonania, zainteresowania i preferencje, które wyrażamy w interakcjach z innymi. Podczas przebywania w tej strefie sprawiamy wrażenie godnych zaufania. Łatwo udostępniamy te informacje i jesteśmy otwarci na opinie innych. Jesteśmy naturalnie pewni siebie.


Im większa jest ta strefa, tym bardziej adaptacyjny i szerszy jest nasz repertuar. Im częściej nasza komunikacja pochodzi z tego obszaru, tym skuteczniejsi jesteśmy. Można powiedzieć, że to nasze "ja publiczne".


Obszar ukryty (Fasada): „Ja wiem, inni nie wiedzą”.

To drugie pole, w którym przechowujemy świadome informacje o sobie, ale nie udostępniamy ich innym. Mogą to być przeżyte traumy, lęki, niepokoje, zmartwienia, pragnienia, odczucia w stosunku do innych osób. To również miejsce, w którym przechowujemy nasze wady, poczucie niskiej wartości, niepewność, ale także nasze nieujawnione mocne strony lub niewyrażone aspiracje. To obszar intymny, czasami wstydliwy. Może być głęboki i skomplikowany.


W niektórych przypadkach zgromadzone tam konflikty mogą prowadzić do sprzeczności w naszym postępowaniu. Chowanie się za fasadą może być męczące - zwłaszcza gdy jest praktykowane przez dłuższy czas. Przebywając w tej sferze, sprawiamy również wrażenie nieautentycznych i niegodnych zaufania.


W dużej mierze zawartość tej przestrzeni wynika z mechanizmów obronnych psychiki, takich jak zaprzeczanie, racjonalizacja czy wyparcie. Generalnie, możemy określić ten obszar jako „Ja prywatne”.

Obszar ślepy (Ślepy punkt): „Ja nie wiem, a jednocześnie inni wiedzą”.

Teraz wchodzimy w kategorię naszej niewiedzy o sobie. Trzecia strefa to przestrzeń, w której zgromadzone są nieświadome aspekty naszej osobowości, ale równocześnie takie, które ludzie z naszego otoczenia dostrzegają.


Mogą to być wady, nawyki, przymusy w zachowaniu, głęboko zakorzenione przekonania, których nie chcemy lub nie potrafimy dostrzec u siebie, a inni są w stanie je zauważyć. W zależności od nasilenia tych cech możemy obserwować (lub nie) reakcje, jakie wywołują u innych, gdy wchodzimy z nimi w interakcje.


Często powoduje to zagubienie i frustrację, ponieważ tak naprawdę nie wiemy, na jaki nasz aspekt reagują inni. Nasza gestykulacja i szeroko rozumiana komunikacja niewerbalna mogą być tutaj bardzo dobrym praktycznym przykładem. Ale równocześnie ta strefa jest często pełna możliwości i okazji do poprawy. Można to osiągnąć głównie dzięki otwartości na przyjmowanie informacji zwrotnej. Ta ciemna przestrzeń to nasze „Ja ślepe”.

Obszar nieznany (Niepoznane): „Ja nie wiem, inni nie wiedzą”.

Ostatni czwarty kwadrat, który wchodzi w skład diagramu, można porównać do czarnej dziury. Zgromadzone tam informacje są poza zasięgiem zarówno naszej świadomości, jak i percepcji innych osób. Ten obszar osobowości zawiera cechy, które jeszcze się nie ujawniły.


To też obszar naszego pozytywnego potencjału. Mogą się tam znajdować dotychczas nieujawnione talenty lub zdolności, które nie zostały jeszcze odkryte. To kwadrat ważny zarówno w poznawaniu siebie, jak i w relacjach interpersonalnych. To nasze „Ja nieznane”.

 


Okno Johari Test


W dalszej części artykułu podajemy więcej informacji o tym, jak praktycznie korzystać z metody okna Johari i jak powiązać ją z procesem coachingowym.


Tymczasem prezentujemy diagram, przedstawiający typowy rozkład obszarów.



Okono Johari - Diagram z Opisem


Jak można korzystać z okna Johari? Do czego służy?

To ćwiczenie może być wykorzystywane na wielu płaszczyznach. Generalnie może ono prowadzić do głębszego zrozumienia siebie, lepszych relacji z ludźmi i bardziej efektywnej komunikacji, co przyczynia się zarówno do rozwoju osobistego, jak i zawodowego.


Oto kluczowe płaszczyzny, w których można je wykorzystać:


  1. Samopoznanie: pomaga zwiększyć świadomość siebie poprzez identyfikację obszarów zarówno publicznych, jak i nieuświadomionych. Pozwala to lepiej zrozumieć swoje postępowanie i motywację.

  2. Budowanie relacji: rozwijanie lepszych relacji poprzez wzajemne "ujawnianie się". Dzięki udostępnianiu informacji z przestrzeni niejawnej możemy budować więź, prawdziwe poczucie bliskości i wzajemne zrozumienie.

  3. Zarządzanie konfliktami: świadomość obszarów nieznanych może pomóc w zapobieganiu potencjalnym konfliktom i problemom w komunikacji interpersonalnej. Dzięki temu możemy też skutecznie pracować nad ich rozwiązaniem.

  4. Maksymalizacja osobistego potencjału: korzystanie z diagramu Johari może być bardzo ważną częścią procesu samorozwoju. Poprzez eksplorację obszarów nieświadomych i nieznanych możemy odkryć nowe możliwości, zauważyć nowe opcje i w efekcie osiągać większy potencjał - zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym.


To ćwiczenie jest procesem dynamicznym.

Warto podkreślić, że nasze okno nie jest obrazem statycznym, ale raczej dynamicznym procesem lub nieustannie ewoluującą matrycą. Zmienia się wraz z naszym rozwojem i zależy od interakcji z innymi osobami.


Najważniejsze jest to, aby konsekwentnie zmierzać do uzyskania trwałych zmian w proporcjach poprzez świadome poszerzanie Obszaru Otwartego. W wyniku ekspansji tej części diagramu pozostałe trzy części będą się zmniejszać.


Nie można też mówić o jedynie słusznym, wzorcowym i najlepszym rozkładzie poszczególnych pól. Każdy z nas jest niepowtarzalną indywidualnością, z unikalną historią własnych doświadczeń.


Kluczowe jest to, aby w pierwszej kolejności zmierzać do coraz lepszego poznania samego siebie (włączając w to cechy i wglądy, które na początku nie będą nam się podobać), zaakceptować te odkrycia i nauczyć się samoregulacji. Następnym krokiem jest świadome uzewnętrznianie tych nowych odkryć w relacjach z ludźmi.


I tu czeka nas kolejna nagroda. W momencie, gdy otwieramy się na relacje z innymi, coraz bardziej aktywnie poszukujemy informacji o sobie. Nie stanowi to już dla nas problemu i nie uruchamia w nas postawy defensywnej. Dzięki spokojnej, racjonalnej analizie informacji zebranych w wyniku feedbacku możemy zredukować punkt ślepy i w efekcie poszerzyć naszą publiczną Arenę.


Dlaczego metoda Johari może być świetnym narzędziem rozwoju dla menedżerów i liderów biznesowych?

Istnieją dwa główne powody, dla których zrozumienie i wykorzystanie diagramu Johari może być transformujące dla liderów biznesowych:


  1. Tzw. choroba prezesa lub dyrektora generalnego, określana angielskim skrótem WYDKYDK,

  2. Fakt, że im wyżej jesteś w hierarchii firmy, tym rzadziej otrzymujesz szczery feedback.


Co oznacza WYDKYDK?


To skrót od angielskiego "What You Don't Know (that) You Don't Know". Im wyżej jesteś, tym większe masz doświadczenie. Ale jednocześnie zwracasz coraz mniejszą uwagę na to, czego możesz nie wiedzieć lub co możesz błędnie rozumieć. Jeżeli nie jesteś czujny i mądry, z czasem o tym zapominasz i zaczynasz wkraczać  na bardzo niebezpieczną ścieżkę. Jak mówi mądre powiedzenie: pycha kroczy przed upadkiem.


Po drugie, im większą masz odpowiedzialność, tym bardziej jesteś samotny. Wysokość Twojego stanowiska w strukturze organizacyjnej firmy jest odwrotnie proporcjonalna do liczby szczerych informacji zwrotnych, które otrzymujesz.


W większości przypadków masz do czynienia z "efektem echa" - Twoi pracownicy bezkrytycznie kopiują i powtarzają Twoje opinie oraz Twój sposób postępowania. I bardzo często sam jesteś powodem takiej sytuacji, co najlepiej z humorem pokazuje poniższa anegdota o prezesie i prośbie o feedback od pracownika:

"Chcę, żebyś mi szczerze powiedział, co o mnie myślisz… nawet jeśli będzie cię to kosztować utratę pracy!”.

Podejście Johari świetnie pokazuje, dlaczego rzeczywisty, konstruktywny feedback jest nie tylko trudny do przekazania, ale równie trudny do uzyskania. Jeśli ktoś inny nie „odkryje” przed nami tego, czego my sami nie widzimy, nie mamy szansy ujawnić martwych punktów. Z definicji nie możemy uzyskać dostępu do Ślepego Obszaru bez pomocy innych osób.


Ale ze względu na normy społeczne nie zdarza się to zbyt często. Kojarzy się to bowiem ze spowodowaniem bólu i dyskomfortu u drugiej osoby, a jednocześnie z lękiem przed odrzuceniem. W tej dziedzinie cechuje nas ostrożność.


A jeżeli w relacji zawodowej typu szef-podwładny mamy jeszcze do czynienia z zależnością, tym trudniej jest zebrać szczery feedback. Jeżeli już — lider zbiera go od zaufanych osób, co nie gwarantuje obiektywności.


Dlatego właśnie współpraca z coachem może być tak cenna. Jego głównym zadaniem jest zwiększanie samoświadomości klienta. Dobry coach biznesowy nie jest obciążony żadnymi ograniczeniami w przekazywaniu feedbacku.


Odpowiednio zadane pytania mogą też pomagać liderowi w konstruktywnym rozwiązywaniu problemów w relacjach międzyludzkich. Jak również - co niezwykle ważne - pomagać w rozwijaniu indywidualnego stylu przywództwa, który opiera się na autentyczności, integralności wewnętrznej, otwartości, mądrej tolerancji i wzajemnym zaufaniu.


Poniższa infografika przedstawia związek pomiędzy powiększaniem pożądanego pola a celem i efektem procesu coachingowego.



Okno Johari - Ćwiczenia w Coachingu


Czy można wykonać ćwiczenie Johari samemu? Jakie są przykładowe zastosowania?

Jak najbardziej można wykonać ćwiczenie samodzielnie. Co więcej, warto regularnie korzystać zarówno z tego ćwiczenia, jak i odpowiednich pytań. Dzięki temu można mierzyć (i świętować!) postępy, które robimy w rozwoju i budowaniu lepszych relacji międzyludzkich.


Ale to nie wszystko! To ćwiczenie może być bardzo pomocne przy analizie zespołu, działu, a nawet całej organizacji. Jest proste, skuteczne i skalowalne.


Pierwsza strefa przedstawia wszystkie rzeczy, które organizacja wie o sobie i które rozpoznają także osoby z zewnątrz. Obejmuje to wizję organizacji, wartości, kulturę, mocne i słabe strony. Im bardziej organizacja współpracuje z interesariuszami poprzez otwartą komunikację, zbieranie feedbacku oraz introspekcję, tym większy staje się ten zdrowy obszar.


Obszar ukryty obejmuje rzeczy, o których organizacja wie, ale których nie ujawnia. Każda organizacja ma swoje tajemnice i niepisane reguły nt. przekazywania informacji i zakresu transparentności. Niekoniecznie jest to złe, ale zbyt dużo ukrywanej wiedzy lub sztywności i zachowawczości w komunikowaniu się może stanowić obciążenie i ograniczać możliwości rozwoju.


Większa odwaga w dzieleniu się informacją wewnętrznie i zewnętrznie redukuje ten obszar i jednocześnie poszerza pożądaną przestrzeń.

Obszar ślepy organizacji zawiera słabości, ryzyka, wyzwania, zagrożenia i elementy nadmiarowe (np. arogancję), których organizacja nie zauważa, ale widzą je inni - np. konkurenci. Można je ograniczyć poprzez regularne monitorowanie prasy i mediów społecznościowych, zbieranie opinii (klientów, kontrahentów, pracowników), robienie audytów wewnętrznych przez obiektywnych ekspertów zewnętrznych, korzystanie z ogólnodostępnych badań rynkowych i podejmowanie wysiłku budowania zaufania zarówno wśród partnerów, jak i krytyków.


W dzisiejszym szybko zmieniającym się środowisku biznesowym, przestrzeń nieznana może stanowić największe ryzyko dla utrzymania i rozwoju firmy. Coraz trudniej jest nadążyć za tempem zmian, zwłaszcza w dziedzinie zaawansowanych technologii, i coraz częściej nie wiemy, co nas ominęło.


Można to ograniczyć dzięki korzystaniu z raportów nt. trendów przygotowywanych przez niezależne firmy, utworzenie specjalnych komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za innowacje, networking poza swoją branżą oraz tworzenie zewnętrznych ciał doradczych.


Jakie są przykłady pytań, które można wykorzystać zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zespołowym lub organizacyjnym?

Oto przykłady pytań pogłębiających:


  • Czy aktywnie zabiegasz o konstruktywny feedback? Jak możesz być w tym lepszy?

  • Jakie aspekty siebie ukrywasz? Z jakiego powodu? Które z tych powodów nie mają tak naprawdę uzasadnienia?

  • Jak dużą masz szybę „fasadową”? Czy to przynosi Ci więcej korzyści czy więcej strat?

  • Jakie są koszty utrzymywania maski lub nierozpoznania Twoich słabych punktów?

  • Czy zatajasz informacje przed swoim zespołem? Dlaczego?

  • Jakie potencjalne słabe punkty można dostrzec na podstawie ostatniej oceny 360? Czy zgadzasz się z nimi?

  • Czy znasz swoje kluczowe obszary rozwojowe, w których potrzebujesz największej pomocy?

  • Czy Twoje potrzeby rozwojowe są związane z fasadą czy martwym punktem?


W oryginalnym teście Okna Johari autorstwa Joe Lufta i Harry'ego Inghama wykorzystuje się dokładnie 56 przymiotników opisujących daną osobę.


W ramach ćwiczenia zarówno osoba testowana, jak i osoby wybrane do przekazania feedbacku muszą wybrać z tej puli zawężoną grupę kluczowych cech (zazwyczaj 5 lub 6), które najlepiej opisują badanego.


Na podstawie zestawienia tych wyborów określa się, do którego z czterech obszarów okna trafia dana cecha.


Pełna lista 56 przymiotników w Oknie Johari i przykład ćwiczenia.

Aby w pełni zrozumieć mechanikę tego narzędzia, warto zapoznać się z oryginalną listą 56 przymiotników, na której opiera się całe ćwiczenie. Obejmuje ona szerokie spektrum cech osobowości i zachowań.


Oto one: akceptujący, asertywny, bystry, cichy, cierpliwy, ciepły, dojrzały, dostojny, dowcipny, dumny, ekstrawertyczny, elegancki, energiczny, godny zaufania, hojny, idealistyczny, inteligentny, introwertyczny, kochający, kompetentny, logiczny, mądry, napięty, nerwowy, nieśmiały, niezależny, niezawodny, odważny, pewny siebie, pomocny, pomysłowy, poszukujący, potrafiący się przystosować, przyjazny, radosny, reagujący, refleksyjny, religijny, rozsądny, sentymentalny, silny, skromny, spokojny, spontaniczny, spostrzegawczy, szczęśliwy, śmiały, świadomy siebie, troskliwy, uprzejmy, wesoły, współczujący, zorganizowany, zdolny, złożony, zrelaksowany.


Teraz zobaczmy, jak wygląda przebieg przykładowego ćwiczenia.


Krok 1: Wybór cech przez badanego (samoocena).

Mając przed sobą pełną listę 56 przymiotników, pierwszym krokiem w ćwiczeniu jest samoocena. Osoba, której dotyczy okno Johari, dokładnie analizuje wszystkie słowa i wybiera z nich zazwyczaj 5 lub 6 cech, które jej zdaniem najlepiej opisują jej własną osobowość i zachowanie.


Ten etap wymaga szczerości i głębokiej refleksji, ponieważ stanowi punkt odniesienia dla późniejszych informacji zwrotnych.


Krok 2: Wybór cech przez otoczenie (feedback).

Następnie ta sama lista 56 przymiotników trafia do osób z otoczenia badanego – współpracowników, przyjaciół lub członków zespołu. Każda z tych osób niezależnie wybiera 5 lub 6 cech, które według niej najlepiej charakteryzują badaną osobę.


Ważne jest, aby oceniający dokonywali wyboru samodzielnie, bez konsultacji z innymi, co zapewnia obiektywność i różnorodność perspektyw.


Krok 3: Budowanie obszaru otwartego (areny).

Po zebraniu wszystkich odpowiedzi następuje proces mapowania. Przymiotniki z listy 56 słów, które zostały wybrane zarówno przez badanego, jak i przez jego otoczenie, trafiają do obszaru otwartego (areny). Są to cechy, których jesteśmy w pełni świadomi i które inni również w nas dostrzegają.


Im więcej słów znajdzie się w tym oknie, tym lepsza i bardziej transparentna jest nasza komunikacja z otoczeniem.


Krok 4: Odkrywanie fasady i ślepego punktu.

Kolejny etap to analiza rozbieżności. Przymiotniki, które wybrał tylko badany, a których nie wskazał nikt z otoczenia, wędrują do obszaru ukrytego (fasady). Z kolei te cechy z puli 56 słów, które zostały wybrane przez innych, ale badany sam ich nie zaznaczył, tworzą obszar ślepy (ślepy punkt).


To właśnie te słowa dostarczają najcenniejszego materiału do rozwoju osobistego i pracy z coachem.


Krok 5: Zrozumienie Obszaru Nieznanego.

Wszystkie pozostałe przymiotniki z oryginalnej puli 56 słów, których nie wybrał ani badany, ani jego otoczenie, są przypisywane do obszaru nieznanego. Reprezentują one zachowania lub motywy, które nie zostały jeszcze rozpoznane przez żadną ze stron.


Mogą to być uśpione talenty lub cechy, które ujawnią się dopiero w nowych, nietypowych sytuacjach życiowych lub zawodowych.


Przykładem samodzielnej aktywności może być losowanie jednego słowa z obszaru nieznanego jako wyzwanie rozwojowe na dany tydzień.


📌 Podsumowanie – prywatny czy otwarty? Co lepsze?

  • Okno Johari to narzędzie psychologiczne, które pomaga ludziom lepiej zrozumieć siebie i budować lepsze relacje.

  • Pogłębia samopoznanie, prowadzi do lepszego zrozumienia siebie i bardziej odważnego przyjmowania informacji na swój temat.

  • Możemy odkryć nieznane nam dotąd aspekty swojej osobowości i przepracować złe nawyki. Dzięki temu mamy możliwość poprawy komunikacji interpersonalnej i relacji z innymi ludźmi. I jest przydatne zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. 


W środowisku biznesowym może być skutecznym rozwiązaniem dla menedżerów i kadry kierowniczej wyższego szczebla. Liderów biznesowych, którzy regularnie korzystają z tego narzędzia, cechuje otwartość, wysoka świadomość siebie, brak defensywności i swobodny przepływ informacji. W ich zespołach każdy wie, na czym stoi, dobrze rozumie swój wpływ na innych i nie obawia się szczerej wymiany opinii.


Jeżeli jesteś szefem zespołu, prezesem firmy lub dyrektorką działu HR i chciał(a)byś zgłębić ten temat - zapraszamy do rozmowy (kontakt@empowerment-coaching.com).



Bibliografia:

  • Hanson, P. (1973). The Johari Window: A model for soliciting and giving feedback

  • Luft, J., & Ingham, H. (1961). The Johari Window: A Graphic Model of Awareness in Interpersonal Relations 

  • https://www.leadingsapiens.com/johari-window-complete-guide-for-leaders/



Zobacz powiązane treści:



To też może Cię zainteresować:

Komentarze

Oceniono na 0 z 5 gwiazdek.
Nie ma jeszcze ocen

Oceń
Post: Blog2_Post

Empowerment Coaching to krakowska firma specjalizująca się w coachingu menedżerskim
i coachingu biznesowym dla firm B2B
oraz osób indywidualnych.

 

Pomagamy liderom budować skuteczne przywództwo, odporność psychiczną
i zaangażowanie zespołów. 

Empowerment Coaching Kraków  

ul. Józefa Chełmońskiego 130F, 31-340 Kraków, woj. małopolskie 
e-mail: kontakt@empowerment-coaching.com, tel: +48 661 438 113 

Ponadto Empowerment Coaching oferuje mentoring biznesowy B2B
oraz testy psychometryczne,
badanie kompetencji oraz specjalistyczne narzędzia do diagnozowania cech osobowości
i umiejętności
(np. Wielka Piątka, DISC, Feedback 360, Lider w świecie VUCA, ILM72, MTQ48).  

Zapisz się, aby otrzymywać regularne inspiracje! 

Rozsyłamy je raz na miesiąc 

bottom of page